از کجاش بگم
عشق نبود ولی دوست داشتن بود و نمیدونم هست یا نه
من توی تمام عمرم از هیچ پسری خوشم نیومد حتی خیلیا پیشنهاد دادن بهم بااینکه بعضی هاشون واقعا خوشتیپ هم بودن ولی من قبول نکردم یااگه قبول کردم رابطه مون بیشتر از دوماه نشد آخرش یهو یه روز یه جا بی هوا کسی رو دیدم که دیگه نتونستم نگاهمو ازش بردارم و اونم از خدا خواسته امدم سمتم الان ۲ساله باهمیم با وجود کلی فراز ونشیب و روزای خوب وبد هنوز همو دوست داریم وعاشق همیم
دوستم میخاست بره سرقرار منم باهاش رفتم
ایشون هم اومد که یچیزی به دوستش تحویل بده و منو دید و باهم هم صحبت شدیم و دعوای مفصلی کردیم و ازش بدم میومد ولی ایشون خوششون اومده بود و در آخر بین دعواهامون فهمیدیم فامیلیم
شمارمو از دوستشون گرفتن که بابت بحثمون عذرخواهی کنن که به اینجا رسید و نامزدیم😁
اولش به سختی تونستم به خودم بقبولونم که باهاش باشم حتی چن روز گریه کردم چون اولین عشقم بود بعد چن وقت دیدم چقد دوسش دارم بعد ۴سال بهم رسیدیم الانم شده آخرین عشقم
دیدمش
دلم لرزید
پیشو گرفتم
شد مال خودم...
داشت از دستم میرفت دوباره گرفتمش.
دعا کنید بمونه برام....
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
-19 ثانیه پیش
-15 ثانیه پیش
-15 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز