.
روزی که به دخترت یاد دادی تا ازدواج نکرده تنها سفر نره، تنها زندگی نکنه، اون لباسی که دوست داره نپوشه، اونجوری که دوست داره نخنده، اون حرفی که تو دلشه نزنه، و...
همون روز به دخترت یاد دادی که جنس درجهی دو باشه!
چون دختره!
همون روز اونو به این باور رسوندی که برای زندگی کردن به یک انسانی از جنس مخالفش نیاز داره تا خوشبخت باشه...
همون روز پر پرواز دخترت رو شکستی و اون رو آماده کردی که برای یک عمر با باور درجه دو بودن زندگی کنه!
و امروز به سختی میشه اینجور خانمها رو به باور برابری رسوند و قانون برابری رو بهشون آموزش داد... در عادلانهترین جامعه کماکان در باور جنس درجهی دو بودنشون به زندگی ادامه میدن!
هنوز به مرد به چشم یک نردبان نگاه میکنند تا به آرزوهای دست نیافتنیشون برسند...
و من هنوز نمیدونم چطور می شه به این دسته از خانمها تفاوت بین عشق و نردبان رو توضیح داد!
چطور میشه اعتماد بنفس به یغما رفتهشون رو دوباره بازسازی کرد و چطور میشه ازشون یک انسان سالم و مستقل ساخت.
آزادی رو گرفتن از دختر ؟ و اجتماعی بار نیاوردنش و نذاری واری رو که میخواد انجام بده ؟!
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
21 ثانیه پیش
22 ثانیه پیش
23 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز