دیدین بعضی پدر مادرا چقد دلسوزن

متوجه نشدم عزیزم..یعنی چکارباید بکنن؟؟؟

حالا خوبه هدفی قبل از زاییدنتون بوده

و منی که ناخواسته بودم باید چی بگم

یه بارم کوشش کردن واسه سقط ولی سگ جون تر از این حرفام

عزیزم دقیقا با نظرت موافقم پدر و مادر من هیچوقت نخواستن پیشرفت کنن هیچوقت نخواستن تلاش کنن برای خودشون برای بچه هاشون همش بیکار همش بیخیال بیخیال عالم 

غم عالم به دلم سرازیر میشه وقتی به این فکر میکنم اگر یکم تلاش میکردن و بیخیال نبودن جاشون اینجاها نبود،واقعا من مقابل خانواده شوهرم احساس خجالت میکنم،پدر من نباید یه پراید زیر پاش باشه؟تو یه خونه نسبتا قدیمی زندگی کنه،خانواده شوهرم شلوغ و هروز پیش همن،اما خانواده من همیشه تنها همیشه توی افکار پوسیده خودشون موندن دلم میخواد گاهی وقتا که میبینم انقدر بیچاره شدن انقدر ناتوانن بشینم زار بزنم به حالشون 

بخدا یکی رو میشناسم یه بار نشست برامون حرف زد میگفت همیشه برای بچه هان حامی بودم همیییشه پشتشون بودم 

کارای زندگیشون رو خودشون میکردن خودشون برای زندگیشون تصمیم میگرفتن من فقققط حمایت میکردم میگفت با حقوق کمم همه کار براشون کردم هیچی کم نزاشتم کمکم وعضم خوب شد دو برابر خرجشون کردم همیشه کنارشون بودم همیشه

واقعا هم همینطوره الان بچهاش همه  موووفق و با اعتماد به نفس و خوشبخت همشون هم همیشه لبخند به لب!

پدر من مادر من هم نزاشتن برسم به اونچه که لیاقتم بود با برچسب هایی به نام ابرو،به نام زشته تو دختری،جامعه پر از گرگه 

گاهی فکر میکنم من پر از عقده دارم عقده اون چیزایی که قبل از خواب بهشون فکر میکردم عقده زندگی خوب 

زندگی با محبت،ارامش،