من در یک خانواده پسر دوست به دنیا اومدم که از بخت بد تعداد دختر هم زیاد بود
اینکه چقققققققققدر زجر کشیدم و تحقیر شدم بماند
اینکه تمام روح و روانم چطوری و چقدر داغون شد بماند
با هر بدبختی بود تا جایی که شد خودم رو بالا کشیدم حالا خیلیم آدم خاصی نشدم ولی خب یه زندگی متوسط و آروم و یه شغل معقول تونستم داشته باشم
خیلی سخته ولی خیلی هم رایجه
هم پسری هم دختری...
افرین به شما
آفرین
ایول
دمت گرم
همین ک خودت خودتو میخوای و تلاش میکنی برای خودت کافیه
گذشت و گذشت خدا یه دختر بهم داد که الان ۹ سالشه
تمام توانم رو گذاشتم و می گذارم مواردی که من تجربه کردم و نکنه ..برای این مورد هر کاری بگین کردم اما انگار بازم فایده نداره
امیدوارم که آینده خوبی در انتظارت باشه
آفرین
همه دخترا ایرانی مخصوصا دهه هفتاد و شصت از این خاطره تا زیاد دارن عزیزم از این حمایت نشدن ها و... بازم خداروشکر عزیزم که شما خودتو به موفقیت رسوندی و شغل خودت رو داری الهی شکر
تو تلاشت رو بکن خودش میفهمه
دخترت رو میگم
دخترم خیلی دوست داره خونه اقوام بره
الان اومدیم خونه یکی از نزدیکان
من یه یک ربع رفتم اتاق بخوابم
ولی حرفا و تیکه هاشون آزارم داد
الانم نه میتونم به روم بیارم نه میتونم نیارم
اگر بگم همه جبهه می گیرن اگرم نگیرم از داخل میسوزم
افرین به شما
امیدوارم انقدر رنگ خوشبحتی رو ببینی که تمام درد و سختی ها از یادت بره
پیش من دارن باهاش بازی میکنن و مثلا دوستش دارن ولی در واقع میدونم اینطور نیست
الانم چون نوزادشان به دنیا اومد برای تبریک اومدیم اونم از یه شهر دیگه به ۳۰۰ کیلومتر فاصله
وگرنه تا جایی که امکان داره فاصله می گیرم
ببخشید ی سوال میپدسم.اگه تونستی جواب بده.۱۳روز تعطیلات همسرم میگه فقط اجازه دادی بری ۲روز خونه پدرت وایسی.از اون ورم اگه فقط دو روز باشم خانوادم هی غر میزنن و گیر میدن چرا نمیشینی هنوز تعطیبات هست که.طعنی بجای خوشحالی مثل خوره افتاده بجونم که چهخاکی بسرم بریزم.
