خدا تنها روزنۀ امیدی است که هیچگاه بسته نمی شود.
تنها کسی است که با دهان بسته هم می توان صدایش کرد، باپای شکسته هم می توان سراغش رفت.
تنها کسی است که وقتی همه رفتند می ماند.
وقتی همه پشت کردند آغوش می گشاید.
وقتی همه تنهایت گذاشتند محرمت می شود
و تنها سلطانی است که دلش با بخشیدن آرام می گیرد نه با تنبیه.
من خدا را برایتان آرزو دارم:)
