چرا بزرگ شدن این شکلی بود؟
مگه خسته نشدیم از بچگی و خواستیم زود بزرگ بشیم؟
چرا هر چی میره جلوتر زندگی مزخرف تر میشه؟
چرا هیچی سرجاش نیست؟
چرا میگن بحران زندگی سن ۱۸ سالگیه
چرا نمیگن از ۲۰ به بالا بحران زندگیه؟ بحران ۲۰ سال به بالا جایی که دقیقا نمیدونی چ غلطی کنی!
چرا دیگه دلامون خوش نیست؟
چرا دنیا اینطوری شد؟
چرا خدا چراااااا؟
چرا بوی دلخوشی کمه این روزا؟
چرا آرزو کردیم بزرگ بشیم؟
مگه تاب تاب عباسی و هفت سنگ و لی لی چش بود ؟
چه فکری کردیم و خواستیم بزرگ بشیم؟
چرا دلامون خوش نیست؟
انگار به ما ها حال خوب و دل خوش نیومده!
همه چیز هست اما دلا خوش نیست
خدایااااا تو بساز تو بسازی خوبه