هدف

یه خلاصه میگم از کار های که کردم   اول اینکه وقتی جواب تاپیکم میدین خیلی دل گرم میشم احساس میکنم تنها نیستم       من  خیلی تلاش کردم به چشم بابام بیام خاطر همون برا پیشرفتم خیلی کارا کردم تاییدم کنه. ۱۸سالکی رفتم سرکار خودم همه چیزو می‌خریدم فقط بهم سالی ۵۰۰عیدی میداد  بعدش ۱۹سالم بود تنهایی وام برداشتم گفتم خب پدرجان کمکم کن پول بزار.  ماشین بگیرم گفت ندارم گذاشتمش تو ارز. ۱سال کار کردم رفت   همچنان داشتم وامی میدادم پولش رفته بود.  بعدش حقوقم زیاد شد کرونا بود بخاطر مجازی بودن رفتم دانشگاه که تحصیل کنم حداقل کاری که تخصوص دارم علاقه دارم انجام بدم تو شغلم نه کارگری کنم هم درس می‌خواندم هم کار میکردم تو شرکت بعد وام سنگین خونگی شرکت کردم با خوشبینی که باز تلاش کنم ماشین بگیرم آخرین نفر به اسمم دراومد دوتا شم از کارم اخراج شدم افتادم تو سختی دانشگامو ول کردم در به در دنبال کار قصد هارو پرداخت کنم  آخرش با اون ملی پول بخاطر تورم فقط رفتم یه گوشی بخرم و برم کلاس آرایشی یاد بگیرم.  بعدش خیلی تو فشار بودم به سرم زد بی خبر رفتم ترکیه قاچاقی دوبار رفتم یونان  آخرین بار دیپورت شدم به ایران ۲ماهه ایرانم  خالی برگشتم فقط تونستم با لپ تاپ که دارم بفروشم وسیله مغازه رو تعبیه کنم مغازه بابام تو پایین شهره آرایشگاه کردم ۱ماهه ولی الان کاره خودمو دارم خوشحال نیستم   انکار چیزی خوشحالم نمیکنه دیگه. ببخشید طولانی بود