خب بهش فرصت بده خودشو جمعو جور کنه.اونم آدمه،توهم نقطه ضعفشی.از این موضوع ک بگذریم،برمیگردیم ب خودت،چرا ضعیفی رو ب خودت تلقین میکنی؟چرا همش میگی ضعیفی؟چرا چشمت ب دلداری دادن شوهرته؟ب خدا متکی باش.بهترین تکیه گاه جز خدا کی میتونه باشه؟شوهرت ی وسیلس ک خدا جلوی راهت قرار داده تا بواسطه اون ایمانت ب خدا قوی بشه،تا تکیه گاه خودتو خدا بدونی،نه اینطوری،اینجا،گیر کنی
وقتی هنوز خودت هرکاری کردی نشده ک قوی بشی،وقتی هنوز خودت ضعف داری،چرا انتظار داری شوهرت بشه ی آدم کامل؟همه چیز ب شانس نیست،شوهرت خیلیم خوبه،اینو جدی میگم.منتها شما داری منفی نگری میکنی،خب حق داری الان خودتم روحیت حساس شده.ولی بیا منطقی حرف بزنیم.ببین تو اگه بشینی ب خوبیای شوهرت فکر کنی ممکنه یاد ۴۰ تاشون بیوفتی،اما اگ ب بدی هاش فکر کنی ممکنه فقط یاد ۲۰تاشون بیوفتی.خب چرا نمیگی این ۴۰ تا پیشکش اون ۲۰ تا؟ تا وقتی دید خودت نسبت ب شوهرت اصلاح نکردی نمیتونی ازش ی مرد کامل بسازی،ی مرد حامی بسازی ک خودت تصورش میکنی
چون خودتم هنوز ب اون آگاهی نرسیدی
حس همسرتون بشما فقط یه کلمه هست، ققط یک کلمه:
عشق
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
-6 ثانیه پیش
-5 ثانیه پیش
-2 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز