این روزها یعنی دوسالی میشه طرز فکرم وشناخت از آدما تقریبا داره عوض میشه
من همیشه فکر می کردم همه خوبن
ولی الان میفهمم که خوبی درکار نیست به نفعشونه خ بن
مثلا این روزای من من واسه همسرم زیادی از خودگذشتگی کردم زیادند کم توقع بودم پابه پاش کارکردم کاری کردم که پیش خودم باشه دیگه سرکار نره به کمک من خونه خرید ماشین خرید
شوهرم بی دست واست وآدم تنلیه حتی فامیلای خودش هم می دونن
پدر مادرم پیر شدن واهل رسیدگی به خونشون نیستن
اوضاع خونشون اصلا خوب نبود
اصلا
دیوارهای آشپزخونه پرچرب واینا
تصمیم گرفتم بابرادر هام تمیز کنیم یکم برسیم کابینت لگبخریم
شوهرم کارای ساختمانی بلده
برادرهام چند بار بهش زنگ زدن گفتن بیا لکه گیری کن
مارنگ کنیم نرفت
همون آدم مظلوم که من فک می کردم ارزش همه جور گذشتی رو داره
باورم نمی شد فرداش همشون رو گذاشت تو لیست سیاه
برادر کوچیکم زنگ زد گفت ما کم به شما کمک نکردیم وفلان وبهمان
واقعا هم حق می گفت
ت با دخترم خودم بلند شدم اومدم خونه مادرم
بهشون کمک کنم
الانم تصمیم گرفتم یه مدت نرم خونمون
واقعا خسته شدم
حس می کنم دیگه توان تحمل رو ندارم
