من قبلا خیلی ب خدا نزدیک بودم
اصلا خیلی حالم خوب بود قرآن میخوندم
سجده شکر بجا نیاوردم حتی واس کوچکترین چیزایی ک ذوق میکردم، خیلی شاد بودم
البته تو رابطه ای بودم ک طرفم عشق میداد اینم بی تاثیر نبود
من خیلی خاستگار داشتم با همین کدگفتم ۲سال بودیم و نشد بهم برسیم
بعد ب وجود خدا شک داشت همیشه بهش میگفتم اینحوری نگووو..اینا بخاطر من میگف باشه
بعد رابطمون بهم خورد از طرف من چون زیاد شرایط ازدواج نداشت و منم چند تا کیس دگ داشتم ولی دو دل بودم ک باید واس ازدواجم چ انتخابی کنم
خب
خیلی با خدا صحبت میکردم
خانوادمم خیلی از خاستگارام رد میکردن و بی دلیل بهم میخورد
یسری بهم گفتن حتما طلسمت کردن و برو باطل کن
سرکتاب باز کردیم گفتن اره و فلان دهنش بستن بختش بستن اونه حرفی نمیزنه
یروز با خدا حرف زدم
خیلی تا امیدم بودم گفتم خدایا پناه میارم ب خودت اکه چیزیم باشه از قدرت تو بالاتر نیست
۴۰روز ب نیت اززدواجم بقره رو شروع کردم
اوایل یکم اتفاقات بد افتاد
بعدش قرآن قطع میشد وو اینا ولی من جدی نگرفتم و ادامه دادم همچنان
ب خدا گفتم اونی که تو صلاح میدونی باهاش خوشبخت میشم میسپارم ب خودت راه درست آدم درست بذار جلو دام
کسی نیست ؟؟
