واقعا حسودم ، میدونم بخش بزرگیش اثر خانواده بوده و حرفاشون و مقایسه هاشون
الان اینجوریم که نمیتونم از موفقیت های بقیه حتی نزدیک ترینام خوشحال بشم
میدونید که اکثرا وقتی حسودی میکنن چهرشون و نگاهشون عوض میشه حتی با لبخند ، منم اونجوری میشم
علتشم اینه من لایق اون جایگاه بودم اما تو گرفتیش و این چیزا
درمانش چیه؟
چی بگم به خودم که این عادت بد حذف بشه
درمانش در کتاب معراج السعاده هست
درمان نداره
بگو حتما لیاقت طرف از من بیشتر بوده منم موفقیت های خودم رو دارم
یاد مرگ خیلی چیزا رو میشکنه یکیش حسادته
بعد هم بشین فکر کن ببین چه جوری میتونی یه تغییری تو زندگیت و ارزوهات بدی ، ادم سرش که گرم بشه کمتر فکرها و حس های بد سراغش میاد
دیوار اون بزرگ بود که برای نقاشی همه جا میشد اما ادما نقاشی همدیگه رو خط خطی میکردن:)
فقط بالا بردن عزت نفس
قبل از اینکه دنبال درمان باشی دنبال ریشه باش
ببین درونت چه کمبودی رو احساس میکنی اونو برای خودت رفع کن یا اگه قابل رفع نیست بپذیرش🙂
عزت نفس غوغا میکنه
چون خودتو دوست نداری حسادت میکنی
ولی خیلی خوبه که تا حدودی فهمیدی مشکل از مقایسه های خانواده بوده و الان میدونی دقیقا چرا داری حسادت میکنی ( فکر میکنی تو جایگاهی که باید نیستی)
تا حدودی ریشه رو پیدا کردی
یه چیزی بگم حالت خوب بشه؟
گاهی وقتی به یه نفر حسادت میکنی یعنی توانایی رسیدن به اون جایگاه رو داری
گاهی حسادت یه آلارمه که بفهمی تو میتونی تو این جایگاه باشی پس برای به دست آوردنش تلاش کن
اگه حس حسادت نبود که نمیفهمیدی به چه اندازه اون جایگاهو دوست داری😉
خودت باید تشخیص بدی چه مواقعی حسادتت به خاطر کمبود عزت نفسه و چه مواقعی به خاطر دوست داشتن شدید یک جایگاهه
دقیقا:) سعی کن ب آدمایی ک حسودیت میشع پیش خودت بگی اصن چرا باید اینکارو کنم؟ کم کم از سرت میوفته دعا کردن در حقشونم باعث میشع ب خودت برگرده
در ضمن اگر از موفقیت دیگران خوشحال شی ذهنت میپذیره موفقیت چیز خوبیه و توام حتما موفق میشی اما اگ حسادت کنی ناخودآگاه ذهن فک میکنه موفقیت چیز بدیه
