مدتی پیش با یکی از دوستانم که فقط ساعت دستش یک میلیارد و هشتصد بود صحبت میکردم و از نداشتن اِحساس رضایت و شادی میگفت ...کاش توی این روزها همه ی ما این حقیقت رو درک کنیم که اگه دنیا هم به ما بِدن چیزی به وجود و ارزش ما اضافه نمیشه و اگه هیچ چیزی هم به ما نَدن چیزی از وجود و ارزش ما کم نمیشه چون وجودِ همه ی ما کامل و بدون نقص و باارزش هست جوری که فراتر از همه ی دنیاست...حالِ خوب داشتن و خوشبختی یک حسِ درونیه که هیچ چیزی در دنیا نمیتونه ما رو عمیقا شاد نگه داره چون همه چیز در درون خود ماست و این وجودِ خود ما هست که به دنیا و دارایی ها معنی میده....
سالها دل طلبِ جامِ جم از ما میکرد
وآنچه خود داشت ز بیگانه تمنّا میکرد
گوهری کز صدفِ جا و مکان بیرون است
طلب از گمشدگانِ لبِ دریا میکرد
