دوستم رو ۱۰ سالی هست ندیدم
اون زمان خیلی زیاد صمیمی بودیم
بعد اون هم دوستای زیادی داشتم و دارم
اما هیچ کدوم واقعا دوست نبودن !
اون، اون موقع واقعا دوست خوبی بود ولی دیگه الان بعد این همه سال آدما کلی عوض میشن
میگفت که رفت و آمد کنیم و اینا
نمیدونم برم نرم
دوباره به اینم اعتماد کنم اینم آخرش ی آدم منفعت طلب باشه چی؟!
همیشه حسرت ی دوستی که واقعا دوست باشه با من میمونه :)
این ده سال چرا همو ندیدین و خبر نداشتین؟
منم ی دوستی داشتم از بچگی باش بودم بد ی ده سال بی خبر بودم ازش خیلی پیگیرش شدم و رفتم محله قبلی دیدم هنوز اونجان شمارشو از مامانش گرفتمو زنگش زدم ولی خیلی سرد بود اصن ن زنگ زد ن جواب پیام میده هیچی
من ب بدبحتی شمارشو گیر اوردم چنبار رفتم تو محله و نبودن خونشون ولی اون اصن مث قبل دیگه نبود و منم دیدم محل نمیده دیگه زنگش نزدم معلمم شده
من جای تو باشم در حد یه سلام و علیک ادامه میدم ، نه بیشتر
باهاش دیگه صمیمی نمیشم
ده سال زمان زیادی هست
من عشق اولم بعد ده سال دیدم، سرد ازش رو چرخوندم
البته شبش ناراحت شدم
ولی دیگه برام بی تفاوت بود
دوتا رفیق خیلی صمیمی دبستان باهم بودن و تا دبیرستان هم باهم دوست صمیمی بودند
کلاس دوم همکلاسی شون بودم
برای سوم به بعد من مدرسه ام تغییر دادم
سالهاگذشت
دبیرستانی که شدم سال سوم بود فکرکنم
یکی شون توو موسسه زبان همکلاسی ام بود
یکی شون کلاس کنکور
دوست آموزشگاه زبان انقدر ذوق زده شد گفت حتما شماره اش بدهم به اون یکی رفیق و...
اما اصلا این یکی تمایل به دوستی باهاش نداشت
بعضی ادما فقط تا باهات هستن اوکی هست بعدش زود فراموش میکنن سرد میشن
با این همه صمیمیت برای چی رابطه تون قطع شده؟
