متن یک نامه خودکشی بجا مانده از دهه 1970:
"به سمت پل میروم؛
اگر در مسیر حتی یک نفر
به من لبخند بزند
نخواهم پرید"
به آدمها لبخند بزنید؛ شاید با يک لبخند فرشته نجات كسى شدید...
💔
👌😄
🥺🫠
🤩
کسی که به تهش رسیده باشه هیچی براش مهم نیست اصلأ آدمارو نمیبینه
کسی ک به ته خط رسیده
با التماس هم برنمیگرده
لبخند که سهله
😑
وای😢
چه نکته خوبی
چقد قشنگ بود واقعا من با دردایی که دارم همیشه میخندم هیچ وقت ناراحت نبودم حتی در سخت ترین شرایط خندیدم ولی همه بهم میگن تو دل سنگی که هیچ وقت گریه نمیکنی من گریه میکنم اما کم و برای دلم و تنها گریه میکنم من حتی از کسی دلخور باشم تصمیم میگیرم باهاش ناراحت باشم ولی وقتی میبینمش انقد باهاش خوش رفتاری مبکنم
اضافه کنم زندگی ته نداره اینو دیدن تجربه های مختلف بهم تو سن ۱۸ سالگی ثابت کرده که زندگی حتی تو بدترین شرایط هم میتونه دلچسب و امیدوار کننده باشه بهتون پادکست اگزیستانسیال یا کتابش رو معرفی میکنم کسی که واقعا از زندگی سیر شده میتونه خودشو دوباره به زندگی برگردونه کاش از زندگیمامون لذت ببریم
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیست
تاپیک های به روز شده
25 ثانیه پیش
28 ثانیه پیش
30 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز