موندم میترسم از جدایی، ادم ترسویی نیستم اتفاقا جسورم هستم اما تو این مورد نه، میترسم از بعدش از اینکه نکنه پشیمون شم.... اما میدونم که تو این زندگیم خوشحال نیستم و حالم بده... جدایی شما چه طور بود؟ بعدش چه طور گذشت؟ راحت شدین یا نه؟ حرف بقیه اذیتتون کرد؟
طبیعیه ترس داره
من انقدر اذیتم کرد که بعدش یادمه اومدم خونه احساس آزادی و رهایی داشتم خوشحال بودم
به خدا توکل کن کمکت میکنه
واقعا واقعا به هیشکی مربوط نیست فقط حال خودت مهمه
من دارم جدا میشم خیلی سختهههه ولی گاهی چاره ای نیست
اولش یکم سخته انگار بعد با گذشت زمان فراموش میشه زمان همه چیز رو درست میکنه فقط باید قوی باشی و روحتون از دست ندی
به طور کلی بخوام جدایی رو تحلیل کنم
بهتر از بودن با آدم سمی ایه که مسمومت میکنه و تر زده تو زندگیت
ازاونجایی که خودم خودمو خیلی دوس دارم جدایی هام خیلی راحت تر شدن رفته رفته اولش خیلی سخت بود چون بالاخره آدم عادت میکنه ولی چون اهداف خاصی برای زندگیم دارم و مهمترینش شاد بودنه بعد از طی شدن دوره زمانی و تجزیه تحلیل کردن موقعیت دیگه هیچوقت به طرف فکرم نمیکنم چون لیاقت نداره
و به زندگیم، حال خوبم و شادیم میپردازم 😍♥️
کتاب هنر شفای زندگی رو پیشنهاد میکنم صوتیشو گوش بدید یا بخونید خیلی کمکتون میکنه
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
55 ثانیه پیش
57 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز