یاد ایام جوانی جگرم خون میکرد/خوب شد پیر شدم کم کم و نسیان آمد
من نه آن رندم که ترک شاهد و ساغر کنم/محتسب داند که من این کارها کمتر کنم
من که عیب توبه کاران کرده باشم بارها/توبه از می وقت گل دیوانه باشم گر کنم
یار آن بود که صبر کند بر جفای یار/ترک رضای خویش کند بر رضای یار
روزگاری شد که در میخانه خدمت میکنم/در لباس فقر کار اهل دولت میکنم
اگر به زلف دراز تو دست ما نرسد/گناه بخت پریشان و دست کوته ماست
تا صحبت آغوش تو شد مرجعمان گفت
هرگونه گناهی که محال است حلال است
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز