سکوت
همیشه علامت رضا نیست
گاهی علامت مبهوتشدن من است به تو
به معمولی ترین حرکات تو
همین که
از پنجره با دلهرهقمری بی حواس را
می پرانی از چنگال گربه ها
همین که
خاک سیگارت را می پراکنی از
حافظه ی سیگار لای انگشتانت
همین که زیر لب با خودت زمزمه میکنی
آن آواز قدیمی را...
و من فکر می کنم
که بی شک سکوتت
علامت رضاست
به این همه خواستن من