من خستم
من از این دردی که میکشم خستم
من از اینکه نتوستم دردم رو بگم خستم
من از اینکه نتوستم دردم رو درمان کنم خستم
من از اینکه باعث شدم پدر و مادرم بخاطر من غصه بخورن خستم
من از اینکه برای شوهرم همسری نکردم خستم
من از خودم خستم
من از این همه حسرت خستم
من از این دردی که میکشم خستم
من جرات تموم کردنش رو ندارم
خدایا تو تمومش کن♥
چیشده خب
همه امون یه جورایی خسته ایم.
انگاری که به امید پعجزه داریم روزامون رو می گذرونیم.
منم خسته ام.خودم خسته ترین آدم دنیام ولی جالب اینجاست دارم برای همه ادای آدم قویا رو در میارم.منم پرم از حسرت های ناتمام.پر از آرزوهایی که هیچکدوم نشد
ولی ثودک جون زندگی همینه دیگه.فقط یه جاهایی در حد استراحت و تنفس بهمون یه حال میده که جون داشته باشیم واسه سختی هایی که روی سرمون آوار میکنه.
دووم بیار.حتا اگر کم آوردی باز به خودت انگیزه بده دختر.زندگی یه مبارزه ناعادلانه است.یک جنگ تمام عیار
می فهمم چی میگی.منم برات روزهایی پر از آرامش آرزومندم.
پر از لبخند،امید و عشق
