به نظرم اون کسی که مذهبی واقعی باشه، صدسال نمیتونه به ازدواج با غیر مذهبی فکر کنه. یعنی اصلا نمیتونه نسبت به غیر مذهبی حس علاقه و تکیه گاه داشته باشه. این چیزیه که تو مذهبی های دور و برم دیدم.
چون تو دین ما کللللی از بدی بی نماز بودن گفته، از بدی رعایت نکردن تو ارتباط با نامحرم، از خوبی عشق و محبت به اهل بیت ، و تاثیرات همه اینا رو تشکیل نطفه و تربیت و فلان....
آدمی که مذهبی باشه، معیارهاش برای خوب بودن، فرق داره و نمیتونه یه آدم غیر مذهبی رو بپذیره.