چنلم توی بله : fararazbale من فکر میکنم عاشق بودن واقعا همه چیو عوض میکنه،من همیشه دوس داشتم تنها زندگی کنم،چون حوصله ی هیچ مردی رو نداشتم،اصن به همه میگفتم "که چی پاشی برای یه نفر دیگه غذا بپزی بذاری جلوش؟حالا خودش کمه پس فرداش هم باید بچه دار شی و بشینی بچه شو بزرگ کنی...ترجیح میدم آقای خودم باشم"این وسطا همیشه یکی پیدا میشد که بگه "عاشق نشدی!یه روزی رو میبینیم که چندتا بچه داری از کسی که دوسش داری"منم همیشه میگفتم "حالا میبینیم!"...حق با اونا بود...عاشق که بشی همه چی عوض میشه...اصن همون غذا درست کردنه صرفا یه غذا پختن برای انجام وظیفه نیست...اگه قراره اونی که میشینه جلوت کسی که باشه که عاشقشی ازش میپرسی چی دلش میخواد تا همونو بپزی با همون جزئیاتی که اون میخواد،حتی دوس داری بچه هم داشته باشی در حالی که همیشه از بچه داشتن فراری بودی...حاضری همه چیتو بدی ولی با اون زندگی کنی و کتلتی که اون دوس داره براش درست کنی...خدا رو چه دیدی؟شایدم یه روزی در حالی که دختر آینده مون حنا رو بعد از حموم حوله پیچ بغل کردی تا توی بغلت خشک شه در حالی که لپاش صورتی شده،بیای پیش من و به کتلت ها ناخونک بزنی و منم با کفگیر آروم بزنم رو دستت:)تصور کن وقتی میای خونه دخترمون هرجای خونه که هست وقتی صدای در رو بشنوه با ذوق بیاد دم در و بچسبه به پاهات و دستاشو سمتت دراز کنه تا بغلش کنی...خیلی قشنگه نه؟...کل دنیا برا همه،تو و یه دختر از تو برای من...همه کس منی💙ما بهم تعلق داریم...
