ببین...
من درکت میکنم ولی نمیدونم حرفام اصلا تاثیری توی بهتر شدنت داره یا نه.
فقط میخوام بدونی ی نفر هست که شاید از نزدیک ندیدیش ولی واقعا نمیخواد ناراحتیتو ببینه.
تو ارزشمندی:) همین که تا اینجا دووم آوردی و جا نزدی یعنی قوی هستی.
منم با خانواده م راحت نیستم ولی تو با خانواده ات صحبت کن. بشینید با هم حرف بزنید شاید تونستید به نتیجه برسید. بهشون بگو از اینکه تورو نمیبینن و اهمیتی بهت نمیدن احساس بدی داری و غمگینی.
متاسفانه بعضی خانواده ها به شدت سمی هستن و ناخواسته به بچه هاشون اسیب میزنن.ولی در هر صورت تو بچه شون هستی و مطمئنا تورو دوست دارن حتی اگه نشون ندن.ادامه حرفتم متوجه نشدم اگه منظورت اینه که داداشت رو بیشتر دوست دارن و تشویقش میکنن،باید سعی کنی خودتو بیشتر نشون بدی.چه از نظر درسی و هنری و...
مادرپدر من طلاق نگرفتن ولی میفهمم خیلی سخته.
من خودم با بهترین و صمیمی ترین رفیقم قطع رابطه کردم، یه حرفایی از خانواده م شنیدم که نابودم کرد، توی مدرسه متوجه شدم که ما فقط یه سری نوجوون ۱۴ ۱۵ ساله ایم که توی بدترین وضعیت ممکن گیر افتادیم.شاید یه نفر که نمیتونه درک کنه این حرفا به نظرش احمقانه بیاد ولی باور کنید ما دو برابر چیزی که توانمون بود درد کشیدیم.ولی میبینی که هنوز سر پام، هنوز اینجام و ارزوم اینه که توی زندگیم حداقل برا یه نفر مفید باشم و کار کنم که احساسی که من تجربه کردمو نداشته باشه.