راستش گاهی اوقات میگم کاش منم یک شوهری داشتم که اصلا رفتار بد نداشت..خوشبحال اونایی که شوهرشون رفتار بد نداره..
با این حال همسرمو خیلی دوست دارم
اول رفتارای خوبش:
اول من خیلی براش مهم هستم یعنی همیشه بهم توجه میکنه و حتی بخاطر اینکه من غریب نباشم از شهر و کارش زد اومد تو شهر ما برای زندگی
دوم خیلی ابراز علاقه داره همیشه قربون صدقه و حرفای عاشقانه
سوم اینکه برای زندگی مفرح و تفریح و سفر وقت میزاره
چهارم اگه بحثی پیش بیاد کهدون مقصر باشه سریعا عذرخواهی میکنه
پنجم تعصبی نیست.همیشه برای کار و تحصیلم حامی من بوده
ششم اینکه ولخرجه و خسیس نیست اصلا
هفتم توی کارای خونه کمکم میکنه
هشتم اینکه مردانگی داره هیض نیست و دنبال دختربازی و اینا نیست
و خیلی چیزای دیگه که اینا مهماش بود
حالا اخلاقای بدش
اول اینکه با خانوادم رابطه خوبی نداره.بی احترامی نمیکنه اما به من میگه مثلا از این کارخانوادت ناراحت شدم
یا مثلا تو جمع تا یچیزی میگن ناراحت میشه و به گفته خودش تا اخر رابطش باهاشون خوب نمیشه
خیلی تو این مورد تلاش کردم اما درست نشد باوجود یک عالمه مشاوره
دوم اینکه تا بحث میشه در حالت عصبانیت میگهدیگه نمیخوامت جداشیم اما باز تا اروم میشه معذرت خواهی میکنه و میگه خودت میدونی اگه نباشی من هیچم
سوم گاهی اوقات بحثامونو به مادرشوهرم میگه
