زنداداشم راجبش تاپیک گذاشتم تقریبا آدم مودیه توی ظاهر یجوریه انگار من اولویتشم ولی در واقع نیست...اگر یک هفته زنگ نزنم احوال نمیگیره ولی توقع داره...البته یجورایی به جون برسه توی چیزی اطلاعی داشته باشه هرکاری از دستش بربیاد انجام میده کمک میکنه ولی خب منم مدتیه ازش فاصله گرفتم ولی نمیدونم چرا وقتی احساساتی میشم انگار براش میمیرم از شدت دوست داشتن(فکر بد نکنید به عنوان خواهرم میگم)مثلا امشب داداشم خونه نبود مامانم رفت پیشش دوست داشتم میرفتم میموندم پیشش میخوابیدم بازم فکر بد نکنید ما با هم راحتیم وقتی داداشم نیست میرم کنارش میخابم...چرا اینطوریم؟انگار خودمو گم کردم.نمیدونم چجوری رفتار کنم!!!
خانم مگه نیستی؟چرا باید فکر بد کنیم؟
چند سالته؟
خب دوستش داری مگه چیه
والا اتقد گفنی فور بد نکنید فکر بد ولمون نمیکنه . خب ماهم با خیلیا راحتیم نثل شما اما دلیل فکر بد نمیبینیم توش
اوایل ازدواج خیلی بهم تیکه مینداخت منم جوابشو میدادم.بعد ک فهمید حامله ام کم کم رابطش باهام خوب شد.بعد ک بچم بدنیا اومد حتی ازش کمک هم میگرفتم ولی الان ن
البته‌اگر کاری چیزی باشه براهم انجام میدیم ولی معمولا سعیمون‌براینه ک ازهم کمک نخواییم
من فکرمیکنم ک ایشون تراپی گرفتن و با کمک مشاور تونست خودشو تغییر بده
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
43 ثانیه پیش
50 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز