اوست که در خشکی و دریا بهآرامی سِیرتان میدهد. وقتی سوار کشتی میشوید و کشتیها مسافرانشان را با بادی ملایم و نشاطآور بهطرف مقصد میبرند، ناگهان طوفانی شدید کشتیها را به محاصره درمیآورَد و امواجی سهمگین مسافران را درمینوردد. آنجا دیگر خیال میکنند که کارشان تمام است! در این گیرودار، خدا را از تهِ دل اینطور صدا میزنند: «اگر ما را از این ورطه نجات دهی، حتماً شکرگزار میشویم!»
اما همینکه خدا نجاتشان میدهد، باز از سرِ خیرهسری، در جامعه گردنکلفتی میکنند. مردم! این گردنکلفتیهایتان فقط بهضرر خودتان است: چند روزی از زندگی دنیا بهرهمند میشوید؛ ولی دستآخر، بهسوی ماست برگشتنتان. آنوقت، از کارهایتان باخبرتان میکنیم.
22و 23 یونس
