در تمام این بیست سال چه کار میکردم که هرکس سوالی از من میپرسه، جوابش رو نمیدونم؟!
"این کتاب رو خوندی؟ این نقاشی رو دیدی؟ راجع به این قضیه اطلاعی داری؟ این غذا رو پختی؟ این سریال یا فیلم رو دیدی؟"
در تمامی شرایط، جواب من «نه» هست. اما اگر از من بپرسی: "تمام مدت غصه خوردی؟ چه طعمی داشت؟" اونجاست که از صبحی که زمین با نور خورشید مزین میشه تا شب که کرم شبتاب بارون نور به پا میکنه، برات حرف میزنم.
فقط ۲۰ سال؟
از الان حداقل ۴۰ سال دیگه فرصت داری...
چقدر تو این حالتی که داشتم اشک میریختم از زندگیم خوندن حرفت دردمو عمیق کرد :)))))
۴۰ ۵۰ سال وقت داری
بشین ۲۵۰ تا فیلم برتر imdb رو ببین
برو کتابهای روان شناسی برتر و رمان های خاص رو بخون
پول جمع کن برو خارج نقاشی مونالیزا رو ببین
بشین چندتا مقاله اطلاعات عمومی رو بخونو
چند تا غذای خارجی رو یاد بگیر
من ادمم تو هم ادمی
هیچیمون کم و زیاد نیست نسبت به هم سنمونم نزذیکه
من حتی پسرم و مثلا سرم شلوغ تر
کلشونو انجام دادم چرا تو نتونی
انجام بدشون وقت زیاد داری
از فردا بشین همشونو انجام بده
عزیزمممم اونقدر خوب و عمیق درکت میکنم که...
بیا قبول کنیم آدما فرق دارن و از هر آدمی خدا فقط یدونه آفریده
به استعداد هات بیشتر فکر کن مثلا همین احساساتی و عمیق بودن افکارت به قلم خوبت واسه نوشتن
به اینکه همه چیزو قرار نیست بدونیم و مثل همه قرار نیست باشیم
من ۲۱ سالمه، پارسال آذر ماه تو دفترم نوشتم (زندگی سخته و من عمدا به بطالت میگذرانم عمدا) ، امسال تو همون روز زندگی هنوز سخت بود اما من در حال ساختنش بودم ، همه چیز تغییر کرده بود و بهتر شده بود
میخوام بگم اگه لحظات خوب نموندن، لحظات بد هم نمیتونن
خیالت راحت امروز رو بگذرون فردا بهتره و حداقل تو قویتری
هرکاری نکرده باشی و هرچیزی را اطلاع نداشته باشی دربارش ولی مشخصه نویسندگیت و قلمت عالیه، خیلی قشنگ کلمات و متن ها را چیدی و باهاشون بازی کردی
