من بدون اینکه دلم بخواد غرور دارم. غروری که از بچگی باهامه.انگار باهاش میخوام اعتماد به نفس پایین یا خجالتمو پنهون کنم..
وقتی تو جمعی هستم زیاد حرف میزنم و فقط حرف خودمو قبول دارم و حرف دیگران برام جذاب نیست. انگار فقط خودم میفهمم.
صداقت بیان رو حال میکنید؟؟؟ 😁😂
من مغرور نیسم ولی بدم میاد کسی رو حرفم حرف بزنه
همینکه صادقانه اعتراف میکنی خوبه😁😂
این غرور نیس
منم دارم ازاین تیپ شخصیتایی هستم ک میگم فقط من بلدم دگ کسی چیزی نمیدونه
من مغرور و کم حرفم تو واقعیت به هیچکس رو نمیدم و خودمو دست بالا میگیرم ولی هیچوقت به هیچکس توهینی نکردم که ازم دلخور شه 🚶🏻♀️
اینکه غرورنیست ببخشیدا چیزدیگه ایه 🙃
شخصیت خودشیفته
خوبه آدم بدونه ایرادشو ؛آفرین ؛دید منطقی داری ؛خیلی از خودشیفته ها اصلا قبول هم ندارن که مشکلی دارن ؛ایراد از بقیه است و حق داشتن اون رفتار انجام بدن یا حرف بزنن
من اینطوریم حس بدی دارم. شاید کسی خوشش نیاد هم صحبتم باشه، اتفاقا دقت کردم کسایی که ساکتن آدم های نادونی نیستن و تو زندگی بیشتر عمل میکنن و موفقن در حالی که من فقط تصورم اینه که از همشون بیشتر سرم میشه. دست خودم نیست 🥴
من نمی دونم مغرور هستم یانه اما تا حالا دوسه نفر بهم گفتن مغرور .!
اتفاقا تو جمع ببینید فقط غرور میبینید.
حتی وقتی تظاهر میکنم حرف های کسی رو برا اینکه دلش نشکنه پذیرفتم. اما بازم خودم عذاب میکشم چون فقط یه تظاهره و در اصل نظر خودمو قبول دارم.
اینکه من نظرم همیشه درست ترین نظره، از غرورمه دیگه. این من من کردنه از چیه خوب. نظر خودمو قبول دارم و بس
با بیان عقاید دیگران متقاعد نمیشم.
وقتی دایم من اینم، یقینا غروره و خود باوری کاذب
غرور باعث میشه تو زندگی بارها و بارها بشکنی و چون انعطاف نداری بدجوری میشکنی
من به پسرام(دبستانین) میگم عین خمیر منعطف باشین عین شیشه نباشید چون انعطاف نباشه آدم میشکنه.
این چیزا الکی الکی درستنمیشه ما با ویژگی های بداخلاقیمون سالیان سال بزرگ شدیم ک پشت هرکدوم ازاین اخلاقیات هزار تا راز هست
منخودم دارم میرم پیش مشاور تا مشکلات اخلاقیمو حل کنم اول ب خاطر خودم بعد بخاطر بچم و شوهرم
همین که بدونیم این مشکل رفتاری رو داریم، خوبه.
به فکر درمانش می افتیم
