سلام راستش ماجرا از جایی شروع شد که به یکی از پسرای فامیلمون در دوران کنکورم دل دادم اون زمان هم کرونا بود هم این اتفاقای عشق و عاشقی و اینا خلاصه بخوام بگم با هم بحثمون شد و شکست قلبی و من از درس و همه چی زده شدم نه تنها برای کنکور نخوندم حتی معدلم که همیشه بالای ۱۹ بود شد ۱۴ و خورده ای
سال آخرمم بود هم کنکور و گند زدم و هم معدلم و سال بعدش که پشت کنکوری شدم خانوادم خیییییییلی برام خرج کردن حتی مادرم حلقه ی نامزدیشو یا ازدواجشون فروخت تا من درس بخونم 🥺 اما من چیکار کردم نه تنها درس نخوندم بلکه بهشون دروغ هم گفتم که دارم میخونم اما نخوندم هیچییی
سال پیش هم هم آیندمو خراب کردم و هم خانوادمو غصه دادم
امسال دوباره پشت کنکوری ام اما دیگه عاشق نیستم و خواستم واقعا درس بخونم واقعا تلاش کنم تا امسال قبول بشم و باعث افتخار خانوادم بشم اما نمیدونم چمه
۲ ماه مونده به کنکور هیچی کنکوری نخوندم و مثل سال قبل
و همین فرصتای کوتاهمم دارم از دست میدم
نمیخوام از دستشون بدم
میخوام تلاش کنم اما حسش نیست
حوصله ندارم
زود خسته میشم
چیکار کنم ؟
نا امیدم
به خاطر اشتباهات سال گذشتم امسال هیچی به خانوادم نمیتونم بگم
نمیتونم بگم برام مشاور بگیرین
هییچیی و فقط خودمم و خدا
چرا اینجوری شدم و چیکار کنم از این فرصت کوتاهی که دارم درست استفاده کنم ؟😔
