نوشته بود :
وقتی یکی و دوست داری "حافظ" بخون
وقتی عاشقش هستی "مولانا"بخون
وقتی شکست عشقی خوردی "وحشی بافقی" بخون
وقتی اعصاب نداری "ایرج میرزا"
و در آخر وقتی عاقل شدی "سعدی" بخون
❤️
❤️
قابل تامل بو
دوسه بار ک خوندمش ی جورایی ب این نتیجه رسیدم ک شاید
دوست داشتن
و
عاشق بودن
و
شکست عشقی خوردن
و
اعصاب نداشتن
دیوونگی حساب میشه
و
فارق از همه ی اینا بودن،عاقلی !
ایا این ینی
حافظ
مولانا
وحشی بافقی
و
ایرج میرزا
خُل بودن ؟
سعدی عاقل بود؟
با من خُل شدم این موقه صبحی ؟😁
ن جدی ، اگه وارد فلسفه ی این پست بشیم ،غیر از این چیزا چه استنباطی میشه داشت پس؟😅