خوب ظاهرا همه چی به بن بست رسیده و دیگه چاره ای نیست.خدایا اون لحظاتی که به یادت بودم چقدر خوب بود و چقدر بد که روان من سست و تاثیر پذیره و کنار هرچی قرار میگیره رنگ اونو به خودش میگیره.از بودن آدمهای خوب و فهمیده کنارم محروم بودم با آزمون و خطا تا اینجا خودمو رسوندم سال پیش تا دم مرگ رفتم و برگشتم و امسال بدتر از سال قبل. زنده ام ولی مرده.می دونم به من خنده و این دنیا نیومده من همیشه بدبینم ولی وقتی به خوش بینی میرسم و گیر می افتم می فهمم همون بدبینی ام درست بوده.تو این شهر و روی این کره خاکی جایی واسه من نیست اما چه کنم که داغون شدم و خودمو خورد کردم.لعنت به شیطان لعنت به من لعنت به این روزگار.لعنت به اجنه و شیاطین که منو ول نمی کنن.خدایا تو اون بالا چیو نگاه می کنی پس؟دیگه چیزی مونده که نخوام تجربش کنم میشه بگی من به چه جرمی اومدم تو این دنیا.دارم می میرم کسی نیست به دادم برسه.خدایا منو ببخش منو ببخش خدا جون.شرمنده اتم.کاش واسه منم معجزه میکردی.
واجباتتو انجام میدی؟
چیشده عزیزم
تا حدی یعنی چی؟
نماز هاتو میخونی کامل؟
روزه هاتو میگیری؟
محرمات رو ترک میکنی؟
سعی میکنی گناه نکنی؟
رابطه با نامحرم و غیبت و تهمت و این چیزا رو ترک میکنی؟
نمیخوام جواب بدی
توی دل خودت بگو
اگه نه که انجام بده
اگه آره حالا برو سراغ مستحبات
به فقرا کمک کن
صدقه بده
دعا بخون
با امام زمان درد دل کن
شکر گذاری کن
باور کن از این رو به اون رو میشی
فقط باید کمر همتو ببندی
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
2 دقیقه پیش
2 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
