سلام
دخترم ۶ سال و نیمشه و کلاس اوله.فوق العاده بی اهمیته نسبت به همه چیز.مخصوصا مدرسه و معلم.توی خونه همه مشقاشو درست مینویسه املا میگیرم یه دونه غلط نداره ریاضیش عالیه ولی امان از توی مدرسه مشق توی کلاس رو نمینویسه املا رو در حد صفر مینویسه.هر جور بگید تشویقش میکنم یه املا یا امتحان خوب بده هدیه میخرم براش.سوپرایزش میکنم.دوتایی میریم سینما و تفریح.هیچ چیزی نبوده بخواد فراهم نکنم.نمیدونم چطور دیگه باید باهاش صحبت کنم.امروز دیگه واقعا ناراحت شدم دفتر املا رو که دیدم.تنبیهش کردم نذاشتم بره خونه مادرم.اسکوتری که خیلی دوست داره هم ازش گرفتم قایم کردم.یک ساعت دقیق گریه کرد ولی روی حرفم موندم.روشی سراغ دارید که حالیش کنم مدرسه خیلی مهمتر از توی خونه هست؟بخدا دیگه مغزم درد گرفته
