ینفر تو مدرسمون هست که تو اکیپ خودمونیم هست و میگیم و میخندیم ولی نمیدونم چجوری ناخواسته خیلی دوستش دارم خیلییی بطوری که دوست دارم دوست صمیمیم باشه درصورتی که من چون ازین موضوع زخم خوردم تصمیم گرفتم دیگه هیچوقت دوست نزدیکی نداشته باشم ولی خیلی دوستش دارم شخصیتش هم جوری نیست که بخوام بهش پیشنهاد بدم و اینا و همچنین یه دوست صمیمی هم داره هر وقت اینا سرشونو میذارن رو شونه همدیگه من اتیش میگیرم حسود نیستم ولی میگم کاش من جاش باشم چون خیلی دختر خوبی بنظر میاد حداقل تو این ۳ سالی که من دیدم اصن به طرز عجیبی دوستش دارم نمیدونمم چیکا کنم