ادامه، در ذاتِ زندگی نهفته است. اصلاً رَوندِ زندگی همین است، که ادامه دهی. زمین میخوری، بلند میشوی و ادامه میدهی. عزیزت میمیرد، بعدِ کمی مکث، ادامه میدهی. خسته میشوی، اندکی بعد ادامه میدهی. میترسی، باز اما ادامه میدهی
فارغ از انتخاب و توان، تا وقتی زندهای، آنچه با تو همراهست، ادامه است.
👤سید محمد مرکبیان
📚 آغوشی برای یک سفر طولان
