بعضی ها آمده اند
که معجزه ی زندگی آدم باشند...
می آیند که وسطِ بدبختی های روزمره ات،
برای لحظاتی هم که شده
پرت شوی وسط خوشبختی...
می آیند که حتی وقتی از دردهایت برایشان حرف میزنی، از اینکه او را داری که اینطور دو جفت گوش شده برای شنیدنِ حرف هایت،
کیف کنی و یکهو دردهایت فراموشت شوند...
اصلا بعضی ها آنقدر با خودشان معجزه
می آورند که اگر یک روز نباشند، همین نبودنشان می شود بزرگ ترین دردِ زندگی...
