اسی اگه روزی خواستی کار جدیدی شروع کنی
دیگه زیادی هم از خودت توقع نداشته باش. شغلایی که ریسک میخواد خیلی سخته لازم نیست به خودت فشار بیاری.
پرستاری شغل خوبیه روش تمرکز کن...الان حتی یه سری بیمارستانا پزشک دارن پرستار ندارن. حتی مهاجرتم میشه کرد بعدا.
فعلا این چند ماهو یه جوری بگذرون بعد ذهنت ارومتر میشه. یهو نیا شغلتو به هم بریز. من ده سال سابقه کار دارم چندبار خواستم ول کنم اطرافیان نذاشتن.ازشون ممنونم الان...البته کادر درمان نیستم...
مادرم پول تو جیبی خوبی نداشت از این جهت سختی کشید به من همیشه میگه کار کن... اما فشار نیار
اگر عاشق شغلت نیستی رهاش کن شما موفقی مشکلت اینه که شعلتو دوست نداری ...من خودم عاشق درسم و ماهی صد ملیون هم بدن یه کار غیر درسی انجام بدم نمیدم
و اینکه باردارم هستی حساس شدی
به نظر من توالان یه زن موفق وتحصیل کرده شاغل متاهل که درامد داره وهمه چیز خوب البته ماشالله هزار ماشالله ولی من هیچ کاری ندارم لیسانس دارم بیکارم مادرم پول توجیبی خیلی کمی بهم میده که حتی نمیتونم برم باشگاه خیلی دوست دارم برم سر کار هر کاری ولی گیرم نمیاد تو خیلی جلوی همه چیز داری به نظر من کارت وادامه بده .
منم همین حسو دارم چون خیلی هم شغلمو تخریب میکنن ولی جدیدا به یه مشف بزرگ رسیدم اینکه خانمایی که معمولا شغل ازاد دارن درامدشونم خوبه، ترجیح میدن شغل رسمی ولو حتی با درامد مناسب تر داشته باشن 🥰😇
شماهم خودتو خیلی دست کم میگیری 💙
شما لطف داری عزیزم..ولی نگو کار گیر نمیاد من رفتم چندین دوره غیر درسی گذروندم ولی هم بخاطر والد سختگیر هم شخصیتم نتونستم برم سمتش ولی هنوزم ارزومه مشتری بگیرم تو خونه ارایش کنم...کسیو میشناسم همچین کاری کرده بعد از دو سال ماشین خریده و گوشی و خریدای دیگه!اگر من این راهو نرفته بودم صددرصد ارایشگر میشدم ببین به کدوم کار زیبایی یا هنری علاقه داری...بخدا من خونه ی این ارایشگری که میگم رفتم ینی دااااغون بود اولش ترسیدم ولی دختره با اراده تونسته حتی شاگرد بگیره!
فقط ارایشگری نیست..کارای هنری مث مکرومه...بافتنی...رزین و خیلییی کارای خونگی دیگه...فقط کافیه بری بگردی البته باید مشوق قوی داشته باشی...راستشو بگم مشوق اصلی من برای تلاش کردن خانواده شوهرم بودن بس که تخریبم کردن😄😄😄یه زمانی چقدررر حرص حرفاشونو میخوردم الان دیگه نمیبینمشون که درگیر حرفاشون بشم...میدونی سختی ها و کمبود هایی تو زندگی ادم میبینه که اون لحظه میگه ای خدا چقد بقیه از من بهترن ولی وقتی میفتی تو کارت و تلاش میکنی براش دیگه به اون چیزا فکر نمیکنی فقط فکر میکنی چه کاری انجام بدی که درامدش بهتر باشه و ارامشش بیشتر باشه...من یه جورایی مدیون تخریب کردن های خانواده شوهرمم چون باعث شد چندین حرفه یاد بگیرم و بیشتر تلاش کنم
به نظرم شما غیر از حساس بودن در زمان بارداری،کمال گرا هم هستید،پیشرفت خیلی خوبه و چه کسی بدش میاد ولی واقعا چند تا پرستار دور و بر خودت دیدی که خیلی پولدار شده باشن از کارهای دیگه ،شغل پرستاری هم حقوق مشخص خودشو داره به علاوه سختی بودن شیفتها و یک نیروی جسمی و روحیه قوی میخواد در غیر اینصورت کم میاری،به نظرم تا یکماه به زایمانت سرکار برو ،ماه نهم به خودت استراحت بده،بعد از مرخصیه زایمان تصمیم بگیر چکار کنی
خوب میکنی مشاور میری
راستش منم رشته پیراپزشکی خوندم دانشگاه دولتی با چه دردسری قبول شدم،بیمارستان شاغل شدم،بعد از ازدواج به خاطر همین شیفتی بودن و کارهای خونه کارمو گذاشتم کنار و خانه دار شدم،الانم پشیمون نیستم یه موقعی ادم باید قاطع تصمیم بگیره البته شما تصمیمت را با مشاور هم مطرح کن
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
