امروز نمره امتحان نوبت اول میگفتن یازدهم هستم
برای امتحانا شب حتی میخوندم الان نمره مو میخوندن یکی از درسام از ۲۰ شدم ۱۲ ببشترا از من بهتر بودن خیلی بهتر جوری خراب کردم تاریخ رو و خونده بودم و اطمینان داشتم ۱۸ حداقل میشم
اوف با این وضعیت من ادامه زندگی اصلا به صلاح نیست):
میفهمم اما باور کن بعدها میگی کاش حال بدیا فقط برا نمره کم بود
آخه جورری نیست نگم نخوندم خوندم اطمینان داشتم حتی سر ورقه گفتم۱۸ هستم ولی ۱۲ از پارسال اینقدر افت تحصیلی کردم که اونایی که پارسال درساشون خراب بود دارن میرسن بم
هوف دیگه اصلا دلم نمیخواد برم مدرسه مقایسه شم با بقیه نمیدونم چطور بگم به خانواده گفتن امضا شده باید بیارید
اووو مگه یه نمره چقدر مهمه
دوستای من که بهشون درس میدادم همش الان ازدواج کردن و خوشبختن ولی منی که درسم خوب بود هنوز اندر خم یک کوچه ام زندگی فقط درس نیست
