ی پسری هس ک از بچگی روم کراش بوده یعنی تا ۱۴ ۱۵ سالگی میدونستم روم کراشه الانو نمیدونم ما ابتدایی تو ی مدرسه بودیم بعد ابن به من توجه بیشتری داره نسبت به اون دوستم ک اونم همکلاسیمون بوده منظورم اینه بیشتر با من حرف میزنه و گرم میگیره وقتی با من حرف میزنه چشماش برق میزنه و ....آیا روم. کراشه واقعا
بعد بگم ک ما ۴ سالی همو اصلا ندیدیم بخاطر اینکه رفته بودیم ی شهر دیگه خونمون الان دوساله ک دوباره میبینمش هفته ای چن بار
چن ماهم هست ک اتفاق بدی تو زندگیشون افتاده سوگوار و غمگینن
بنظرتون انگیزشی پیش خودم رویا بافی میکنم یا واقعا دوستم داره
