هیچکاری نکنم
احساس میکنم دارم میرم تا ته باتلاق
درسام مونده
حوصله حموم ندارم حتی
فک کنین واسه اعتراض نمره نرفتم پیش استادم
وقتی بهش ز زدم توضیح دادم گف اره نمرت باید بیشتر میشد چرا نیومدی حضوری بگی
خودمم نمیدونستم چرا
افسردگیم دارع از حد میگذره
پول روانپزشک و روانشناس ندارم
مشاورای دانشگاه همه بیسوادن
خانوادم خودشون مسبب همین دردن نمک روی زخمن
هم کلاسیام و دوستام بابت آینده خیالشون راحته چون جیب باباهاشون پره
من چیکار کنم؟
این بی پولی و افسردگی شدید داره منو له میکنه
