گویند اگر می بخوری عرش بلرزد
عرشی که به یک جام بلرزد به چه ارزد
در خانه ما زیر زمینیست که درآن
یک خم بخوری خِشتی از آن نیز نلرزد
خیااااااااااااااااااام
درگیر تو بودم که نمازم به قضا رفت
در من غزلی درد کشید و سر زا رفت
سجاده گشودم که بخوانم غزلم را
آنجا که تو بودی عقربه قبله نما رفت
گد خدایی که گمان کرده خدای ده ماست
کد خدا نیست خدا نیست بلای ده ماست...
میوه فریاد زند از هدف و ذات درخت ورنـه از هیکل او من نشناسم ذاتش. آتـشی باید و شوری که شرر برخیزد گرمی و نور نباشد چو دلیل از آتش. جلیل سپهر
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
2 دقیقه پیش
2 دقیقه پیش
2 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز