سلام دوستان
من یه مشکلی دارم خیلی بزرگ میکنم یه موضوع انقدر که به دروغ تبدیل میشه
نمیدونم انگار خوشم میاد دوست دارم طرف مقابل غبطه بخوره
یا بگه وایی چقدر خفن
مثلا به همکارم میگفتم تو کار قبلیم سرگروهم الان مدیر عامل شده همش میگفت نرو از اینجا ما بهت نیاز داریم اینجا پیشرفت میکنی
در حالی که درسته من خودم خواستم استعفا بدم ولی سرگروهم نگفت نرو یا الان مدیر نیست فقط سمتش شده سرپرست
یا خیلی چیزای دیگه
خودم بعدش واقعا ناراحت میشم
نمیدونم چیکار کنم
خو بزرگش نکن
خب مثلا این چه کاریه؟! هرچند از نظر من دروغ دو نوعه! یه نوعش دروغیه که مثلا من میگم و برا شما ضرری نداره ، مثلا ما توی فلان شهر ده تا خونه و باغ داریم یا تعریف‌هایی از این دست که ناشی از کمبود اعتماد به نفسه
و یه سری دروغ که برای دیگران ضرر و زیان داره!
اولی رو که یه ذره گفتم ناشی از چیه! (نخواستم بیشتر بگم ☺️ اما کار خوبی نیست!)
و دومی که عمرا ! همیشه سعی میکنم راستشو بگم ، چون دروغ کوچیک مث بهمنه برای اینکه اونو درست کنی باز باید یه دروغ دیگه بهش بچسبونی و همینجوری مث بهمن بزرگ و بزرگتر میشه! تا جایی که واقعا تبعات بدی داره!
من گاهی وقتا که مجبور میشم یه دروغ کوچیک بگم ، مثلا دیر میرسم و میگم ترافیک بود یا ماشین خراب شد در صورتی که در واقع یادم رفته بود !!☺️ اما همین که این دروغو میگم چند دقیقه نشده خودم با خنده میگم آقا بذار راستشو بگم ! راستش یادم رفته بود باید ساعت فلان اینجا باشم!😂😂 اینجوری خیالمم راحت میشه و دیگه یه قسمت از مغزم نمی‌خواد دائم مراقب باشه دروغم ضایع نشه!
