خانما

راحتیم خیلی با هم ولی ما جدی نمیتونیم با هم حرف بزنیم   

نه عروسی کردیم یک ماه نامزد بودیم شش ماه عقد ولی زیاد با هم نرفتیم بیرون یا با هم نبودیم منو فقط یه بار تو دوره عقد برد خونشون الان نزدیک دوساله ازدواج کردیم تا چهار ماه بعد از عروسیم اصلا با هم گردش دوتایی نداشتیم تازه الانم که وضع بهتر شده بازم نمیتونیم با هم بریم بیرون صبح میرد سرکار شب میاد همین فقط 

اخه بهش برمی‌خورد ازش ایراد بگیرم یا بگم فلان کارا  من بدم میاد سریع میگه من عالی ایم اگرم دیدی رفتارم بد میشه مقصر خودتی ولی من مقصر نیستیم خیلی سریع بهش برمی‌خورد مثله بهش بگم لباست کثیف هم ناراحت میشه میگه نه خیلیم خوبه بوی بهشت میده دیگه اینا همه میدونید اگر یه لباسی را مدام بپوشند بوی میده یه چیزه طبیعیه مخصوصا همسرم که باشگاه میرد و بشدت عرق میکنید 

بحث نمیکنم ولی دلم میخاد الکی قهر نکنه آخه از لحاظ روحی خیلی آسیب میبینم قهرش مثل شکنجه اس برام مثلآ دیگه تو خونه حرف نمی‌زند با اینکه پرحرف و برون گراس صورتش مثله کسی میشه که سالهاس افسردگی دارد ، بهم نگاه نمیکنه کلا جو خونه را قبرستان میکنه فقط به دلیل اینکه از حرفم خوشش نیامده تازه کلی ایراد ازم میگیره ولی وقتی با هم خوشیم اصلا ازم ایراد نمی‌گیرد یعنی ایراداش یجور برای خالی شدن خودشه چون بهش برخورده دنبال راهکارم ولی هنوز بهش نرسیدم که چه کار کنم   ولی خیلی دوستش دارم