انقدر زندگیم کسل کننده شده و مسخره دارم سعی میکنم خانوادم راضی بشن بریم یه بچه ی طفلی رو به سرپرستی بگیریم حداقل یه زندگی معمولی داشته باشه اونجا اذیت نباشه خانواده داشتن رو تجربه کنه
به نظرتون کارم درسته؟
این تصمیم یهویی نیست خیلی ساله دارم بهشون میگم
وضع مالیمون هم خوبه بد نیستش
شرایطشم حقیقتا کامل نمیدونم ولی اینکه تلاش کنی به خانواده ای که بچه دارن هم میدن
