دوستی ندارم کلا هیشکی نه سراغی ازم میگیرن نه حرفی میزنن
همه مث من تنهان و هیچکسو ندارن یا فق من در این حد تنهام
صب بیدار شدم رفتم سرکار ۲:۳۰برگشتم خونه نهار خوردم یخورده خوابیدم دوباره رفتم سر کار برگشتم خونه حتی یه نوتیف پیام هم ندارم هیشکی زنگ نزده کسیو ندارم و بابتش خیلی ناراحتم
تنها وتنها
جوری که خودم به تنهایی شدم دونفر
و این زندگی تلخ برام ادامه داره
برا شمام اینطوریه
خانوده م خوب نیستن
همش حسرت اوناییکه خانوده خوب و حامی و مهربون دارنو میخورم
همه ب فکر خودشونن
الان تو یک از سخت ترین شرایط زندگیمم
و هیچکی پشتم نیست
خوشبحال اوناییکه خانواده خوبی دارن
کاش زودتر بپذیرم اینو ک کسی رو ندارم و فقط خودمو دارم
