تموم زندگی انسانها توی انتظار میگذره،همیشه حس میکنی اگه مثلا فلان کارو انجام بدم یا فلان پیز اتفاق بیفته دیگه بعدش میشینم زندگیمو میکنم،اما اینجوری نیست،مثلا خود من تا وقتی کوچیک بودم میگفتم کی دیپلم بگیریم وقتی گرفتم فهمیدم شرایط دانشگاه رفتن ندارم ازدواج کردم گفتم کی عروسی کنیم ،بعدش گفتم کی بچه دار بشیم و انتظارشو کشیدم بعد از بچه گفتم کی از آب و گل دربیاد بره مدرسه ،بعدش گفتم کی یه بچه دیگه بیارم بعدش کی خونه بخریم اونم خریدیم اما بین این کی گفتن ها یادم رفت زندگی کنم،این حکایت همون سفر رفتنه که ۹۰درصد آدما وقتی میرن سفر یادشون میره لذت سغر به مسیر رفتن و برگشتنشه هی قر میزنیم کی میرسیم ،اما زندگی آخرش هیچی نیست ،میگن وقتی لحظات اخر زندگی میرسه یه صدایی تو سرت میگه اهاااااا پس یه عمر همش انتظار میکشیدم منتظر امروز بودم خب دیگه داره تموم میشه