من از بچگی از صدای بلند میترسیدم..حتی گاهی وقتا صدای ادامس ترکوندن که واقعا صدای بزرگی نی تو دوره نوجوونی خودمم برام عجیب بود که چرا این حجم از ترسو دارم..الان بزرگ شدم ترسمم همراهم بزرگ تر شده و شدیدتر..وقتی از سرکار میام پست در حیاط هر رور منو خانواده ام میترسونن و میخندن..من بخاطر خنده چندثانیه ای اونا چندساعت حالم خراب میشه..افسردگیم شدید تر میشه و قفسه سینم درد میگیره حتی نفسم تا یه ربع برام سخت میشه همش مجبورم عمیق نفس بکشم تا بهتر شم..حالم از نظر روحی هر روز داره بدتر میشه..دلم نمیخواد برگردم خونه بعد سرکار..هر روز که وارد حیاط میشم استرس دارم یکی منو بترسونه حتی اگه کسی خونه نباشه..تو شهر زندگی نمیکنم که بتونم برم پیش مشاور شهرستانم و اینجا مشاور چیزی نی که بتونم کمک بخوام ازش..اینا رو فقط نوشتم چون کسی نی راجبش باهاش حرف بزنمو درکم کنه بجا خندیدن بهم
وایییی منم فوبیا صداهای بلند دارم.ینی مثلا از صدای همین آدامس و اینام شوکه می شم.صدای هواپیما که سکتهههههه
مگه خانوادت ببخشید بیمارن
عجب خانواده بی درکی !
به خانوادت بگی منو نترسونید، گوش نمیدن؟!
با خودت حرف بزن که دیگه ادامه ندن
الان مگ شهرستان شهر نبست؟؟؟ ماهایی ک شهرستان زندگی می کنبم . روستایی بحساب میایم؟
به خانوادت بگو اگه منو بترسونید خدایی نکرده سکته میکنم خونم میوفته گردنتون
البته دور از جونت
من فوبیای بلع غذادارم.فقط مسخره شدم
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
20 ثانیه پیش
24 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز