سلام خانمای گل
من مدت چند ماهی هست که با آقایی آشنا شدم که خب خیلی آدم موجه و محترمی هست اما ۷ سالی از من بزرگتره.من با ایشون در خیلی موارد صحبت می کنم و مشورت می کنیم. اما هر از گاهی یه سری قضاوت های سریع و نابجا داره که من رو بهم میریزه و احساس می کنم من رو اونجوری که باید قبول نداره. مثلا دیشب بعد از مدت ها من با دختری دوست شدم و رفتیم بیرون و براش تعریف کردم که دختره خیلی خوبی بوده و از این ادما نبوده که همش بشینه از پسر و دوست پسر صحبت کنه. یهو برگشت گفت ارتباطتت با این ادم خیلی ادامه پیدا نمیکنه چون آدم زرنگیه. و بعدم گفت ازش یاد بگیر.
من از این قضاوت نابجاش خیلی ناراحت شدم و حس می کنم حس میکنه من بچه هستم که تا چیزی میشه به من میگه از بقیه یاد بگیرم. ایشون حتی اون خانمی که من باهاش آشنا شدم رو یکبار هم ندیده. به نظرتون ناراحتیه من و حس بدم طبیعی هست یا داستان رو برای خودم بزرگ کردم؟ اینم بگم من ۳۰ سالمه و ایشون ۳۷. به نظرتون قضاوت انقد سریع درسته؟ و مقایسه کردن؟
