دیشب با اشک و آه خوابیدم
چون متوجه رفتار ناشایست یه سری همکلاسی هام نسبت به خودم شدم . ضربه روحی خوردم
من ازشون با تجربه ترم . می دونم هنوز به مرحله ای نرسیدن که با همه کنار بیان و دنیا پر از آدم های مختلفه . می دونم مفهوم احترام هنوز براشون جا نیوفتاده .
من رو آدمای اشتباهی حساب باز کردم
با همه خاطرات خوب و بدم .. اونا آدم های مناسبی برای هم صحبتی نیستن . و می دونم باید صبر پیشه کنم . خودشون نتیجه اخلاقشونو تو زندگی میبینن .
چون دیدم عاقبت بقیه چی شد
سلام عزیزم
صبر مقام خییییلی خیلی بالایی داره
توی اشعار مولانا خیلی روی صبر تاکید شده
صبر کردن جانِ تسبیحات توست
صبر کن کآنست تسبیح درست
هیچ تسبیحی ندارد آن دَرَج
صبر کن الصبرُ مفتاحُ الفرج
مفتاح الفرج یعنی صبر کلید گشایش مشکلات است
و یه نکته دیگه
منم مثل شما توی دوران مدرسه و دانشگاه حس بیگانگی از جمع رو داشتم ، حس میکردم نمیتونم مثل بقیه بچه ها باشم
و این حس بخاطر هوش بالای من بود چون حرفایی ک اونا میزدن یا دغدغه هایی ک داشتن برای من خیلی پیش پا افتاده و سطحی بود ، من همش نقش بازی میکردم که خودمو همسطح بقیه نشون بدم تا بتونم توی جمع شون بمونم اما خییییلی سخت بود نقش بازی کردن
الان احساس میکنم که خسته ام از اینکه همه ی عمرمو نقش بازی کردم
کتاب زندگی خود را دوباره بیافرینید اثر جفری یانگ رو مشاور بهم معرفی کرد دارم میخونمش خییییلی کتاب جامعی هست
انگار تمام جوانب من رو تو این کتاب توصیف کردن
با زدن تست های متوجه شدم چندین تا تله یا طرحواره ی ذهنی دارم
و هر کدوم از طرحواره هامو ک شناسایی میکنم به یه آگاهی لذت بخشی میرسم ، حس میکنم احاطه پیدا کردم رو ابعاد شخصیتی خودم
