استاد مرحوم عارف انصاری همدانی : نعمتها و لذت ها و بهجت هایی که خدای تعالی نصیب بندگان خاصش در این دنیا میفرماید (تا چه رسد به عالم آخرت) نصیب افراد عادی در بهشت و در عالم آخرت هم نمیشود. .....
فتری مالاعین رأت و با اذن سمعت و لاخطر علی قلب بشر. (براى بندگان نيك خود چيزهايى فراهم آورده ام كه نه چشمى ديده است و نه گوشى شنيده است و نه به ذهن بشرى خطور كرده است.)
حافظ نیز میفرماید:
من که امروزم بهشت نقد حاصل میشود
وعده فردای زاهد را چرا باور کنم؟
آنکه آتش اشتیاق در دل او شعله ور شده باشد نه میلی به غذایش باشد و نه از آب خوشگوار لذتی برد و نه سر به بالین نرم گذارد و نه با گرد هم آئیها انس دارد و نه در خانه ای مأوی گزیند و نه در آبادی سکونت پذیرد و نه جامه نرم به تن میکند و نه قرار و آرامی دارد و شبانه روز به عبادت مشغول است به امید آنکه به وصال محبوبش برسد و با زبان شوقش رازهای درونی خود را با محبوبش درمیان میگذارد چنانچه خدای تعالی از موسی بن عمران در وعده گاه پروردگارش خبر داده است که موسی گفت: پروردگارا شتابان به سویت آمدم تا راضی شوی و رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم حال درونی موسی را اینچنین تفسیر فرمود که موسی در خلال چهل روز که رفت و بازگشت از شوقی که به پروردگارش داشت نه غذا خورد و نه آب آشامید و نه خواب به چشمش رفت و نه میلی به این چیزها در او پیدا شد.
پس چون به میدان شوق قدم نهادی بر نفس خود و هر مرادی که از دنیا داری تکبیر بگو و هرچه را که دل به آن بسته ای واگذار و از غیرمحبوب و مورد علاقه ات احرام به بند و میان زندگی و مرگت تکبیر بگو
رساله لقاءالله
