خیلی دوسش دارم خیلی زیاد ولی بعد سه سال پی پردم هیچی مهمتراز خودم موفقیتم حال خوبم نیست ازدواج کنی شاید نتونی درستو بخونی مثل من ک هنوز منتظر ی معجزم ک بشه بخونم
منم خيلى درسم مهمه اما فكر اون نميزاره بريدم از زندگى هيچكارى نميتونم بكنم كارم شده گريه
اولش شور شوقشو داری هعی با خودت میگی نامزد میکنم فلان بهمان بعد رفته رفته وسطاش ب خودت میای کار از کار گذشته درس نمی تونی بخونی دیگه چاره ای نداری جز ادامه دادن بهت قول میدم ک دلت واسه درست تنگت میشه اگه ب درس علاقه داری بخون دانشگاه برک بعد اگه طرفت دوست داشته باشه می مونه ب پات میشینه ولی دانشگاه برو بعد نامزد کن با گریه دارم مینویسم چون خودم دارم می سوزم
آره موفقم. ولی واقعا نیاز احساسی و عاطفی دارم. عشق نیاز اساسی بشره نه همش درس درس درس
اگه اشكال نداره شغلتو بگو
اره اما به نظرم اگه بعد موفقيت اتفاق بيفته بهتره وقتى تاحالا وارد رابطه نشدى نيازى ندارى اما وقتى وارد رابطه شدى تركش و درس خوندن خيلى سخته چون ذهنت به هم ميريزه 💔اول ادم بايد اولويتش خودش و درسش و هدفش باشه و درگير عشق نشه باور كن عشقى انتخاب ميكردى پشيمون بودى الان