شب موقع شام خوردن دختر کوچیکم که حدود دو سالشه لیوان آب رو پرت کرد از فاصله داخل بشقاب غذای من،چون جدیدا عادت کرده همه چیز رو پرت میکنه من با ناراحتی و بهش فهموندم کارش بد بوده اما تقریبا ملایم بعد از یک دقیقه دوباره اسباب بازیش رو پرت کرد داخل بشقاب من اینجا دیگه عصبانی شدم یه داد آروم زدم و نشون دادم و باهاش قهر کردم تا متوجه کار بدش بشه این وسط هم همسرم هی به کار دخترم میخندید و یه دفعه شروع کرد گیر دادن به من که نباید دعواش کنی دعوا از اینجا شروع شد چون همیشه عادتشه هر وقت من بچه رو دعوا میکنم از بچه حکایت میکنه من شدیدا عصبی شدم قهر کردم رفتم داخل اتاق اما همسرم خیلی خونسرد به فیلم کمدیش نگاه میکرد و هر از چندگاهی صدای قهقه اش تا سر کوچه میرفت و واقعا این قهقه زدن ها تو اوج ناراحتی من برام دیوانه کننده بود رفتم داخل حموم و اونجا با گریه و ناراحتی خودم و خالی کردم اما متاسفانه صدای خنده همسرم قطع نمیشد و متاسفانه من داشتم دیوونه میشدم که چطور ممکن از شدت ناراحتی دارم سکته میکنم ولی اون اصلا عین خیالش نبود و ندادم قهقه میزد کلی حرف ناراحت کننده زدم بهش که منم دیگه بهت اهمیت نمیدم و چطور میگی دوسم داری وقتی انقدر نسبت بهم بی تفاوتی و....اما انگار با دیوار داشتم حرف میزدم الانم در کمال خونسردی خوابیدبه نظر شما الان مقصر کیه
ببین برای خارج از تهران که ویزیت آنلاین رایگان دارند، ولی اگه تهرانی و می تونی هزینه کنی حتماً یه نوبت از مرکز تندرستی دکتر گلشنی بگیر تا تمام مشکلات بدنت یکبار کامل چکاب بشه.
من خودم هم پای پرانتزی داشتم هم گردن درد ، همسرم هم کف پای صاف و کمردرد شدید داشت جفتمون با ورزش تخصصی و آبدرمانی الان خیلی بهتریم.
لازم نیست دنبال مقصر باشید هر کس نظر خودشو داره ، تنها چیزی که اینجا مهمه اینه که نذارید بچه متوجه بشه مادر و پدر در تربیتش توی یک تیم نیستن ، حتی اگر حق با همسرتون هم باشه نباید جلو بچه با روش شما مخالفت کنه.
نمیدونم لوس بازی یا هرچی اما اینکه کسی شما رو ناراحت کنه و به پشمش هم نباشه ناراحتی شما درحالی شما همیشه اون فرد براتون اولویت هست حداقل برای من خیلی سخت