میدونید چیه دلم میخواد همه توجه ها به سمت من باشه مثلا دلم میخواد همیشه طوری لباس بپوشم لباس مجلل واینا....
خب این کارای من یکم خودنماییه ولی در اصل آدم ساده و بی سیاستی هستم ،اینکه من خودنمایی رو دوست دارم بنظرتون ربطی نداره که مثلا این کار من پیش خدا گناه باشه؟
یه مدتیه دلم میخواد خدا همه جوره ازم راضی باشه واسه همین کلا تو فکر رفتم
چون اعتماد بنفس نداری
چون کمبود توجه احساس میکنی تو خودت عزیزم
متولد مردادی ؟ یا اردیبهشت ؟
خودنمایی یاتبرج گناهه دوست خوبم بهتره به ابعاد بار ارزش تری از وجود خودت توجه کنی تا ظاهرت
چون تو بچگی دیده نشدی
از نادیده گرفته شدن میاد بیشتر از سمت والدین
کمبود محبت داری گلم و خیلی بده شاید جایی رفتی کسی بهت توجه ای نکرد و اینجوری ضربه میخوری
بشین سر جات خوب، مردم بی کارن همه توجه کنن به تو، هر کی ببینی يه سر و هزار سودا، تو مجلل بپوشی یا نپوشی فقط برای خودت مهمه و اون حس درونی ات برای خودنمایی ارضا میشه، گناه نميدونم دلره یا نداره، ولی خودتو بی خودی خسته میکنی
خودنمایی به تنهایی بوجود نمیاد و علاوه بر خودنمایی پشتش اهداف دیگه هم میتونه داشته باشه که ریزبشین متوجه میشین
از کنبود عزت نفس و اعتمادبنفس نشأت میگیره در پی اش فخر فروشی ؛حسادت ؛چشم و هم چشمی ؛اسراف ؛و..میتونه داشته باشه مراقب باش تو دام نیفتی
لباس خوب و رفتار خوب توجه همه رو به جلب میکنه
اشکالی نداره همه همین و میخوان دوست دارن بهترین باشن
ولی اگه جنبه ی فخر فروشی و خود بزرگی بینی داشته باشه
خوب نیست یا رفتار جلف وزننده ای کنی واسه دیده شدن
البته من آدما رو از رو شخصیت و شعورشون متمایز میکنم
لباس فاخر بپوشن یا نپوشن فرقی برام نمیکنه.
من از اینکه کانون توجه باشم بیزارممم
حالا اگه هم توجه کنن نهایت چند ثانیه چ فایده ای برات داره؟
منم همینطورم لان که یکی از کاربرا گفت تو بچگی دیده نشدی و بهت توجه نشده دیدم واقعا در مورد من همینطوره ،، پدر مادر بخصوص مادر ... فقط اگه کارهایی که مورد پسندشون بود انجام میدادم یکم بحسابم میاوردن ،، همیشه میگم بدترین ضربه ها رو تو بچگیم خوردم
